اختلال شخصیت اسکیزوئید و 5 علامت ابتلا به آن
اختلال شخصیت اسکیزوئید یکی از اختلالات شخصیتی است که به طور عمده با گوشهگیری، بیعلاقگی به روابط اجتماعی و انزوا همراه است. افراد مبتلا به این اختلال معمولاً تمایلی به برقراری ارتباطات اجتماعی و عاطفی با دیگران ندارند و ترجیح میدهند بهتنهایی به زندگی خود ادامه دهند. این اختلال ممکن است تأثیرات جدی بر کیفیت زندگی فرد بگذارد و روابط شخصی و شغلی او را تحتتأثیر قرار دهد. در این مقاله به بررسی ویژگیها، علائم، علل و درمانهای این اختلال پرداخته خواهد شد. همچنین تفاوتهای آن با اختلالات دیگر مانند اسکیزوفرنی، اوتیسم و اختلال شخصیت ضد اجتماعی بررسی میشود تا درک بهتری از این اختلال و چگونگی مدیریت آن پیدا کنیم.

اختلال شخصیت اسکیزوئید چیست؟
اختلال شخصیت اسکیزوئید یکی از اختلالات شخصیت است که با الگوهای خاصی از رفتار و عاطفه همراه است. این اختلال معمولاً با گوشهگیری، انزوا و بیعلاقگی نسبت به روابط اجتماعی و دنیای اطراف خود شناخته میشود. افراد مبتلا به این اختلال بهطور کلی از برقراری ارتباط با دیگران اجتناب میکنند و تمایلی به تعاملات اجتماعی ندارند. این اختلال معمولاً بهطور مزمن و پایدار در زندگی فرد ظاهر میشود و میتواند بر عملکرد روزمره و روابط فرد تاثیر منفی بگذارد.
این اختلال بیشتر در مردان دیده میشود و علائم آن ممکن است در دوران نوجوانی یا اوایل بزرگسالی آغاز شوند. افراد مبتلا معمولاً از احساسات عاطفی دیگران بیتفاوت هستند و ارتباطات اجتماعی را بهطور کامل نادیده میگیرند.
علائم اختلال شخصیت اسکیزوئید
علائم اختلال شخصیت اسکیزوئید میتوانند متنوع باشند، اما برخی از رایجترین آنها عبارتند از:
- گوشهگیری و انزوا: افراد مبتلا به این اختلال ترجیح میدهند بهتنهایی فعالیت کنند و از حضور در اجتماعات و روابط اجتماعی اجتناب میکنند.
- بیعلاقگی به روابط صمیمانه: این افراد معمولاً هیچگونه تمایلی به برقراری ارتباطات صمیمی و عاطفی با دیگران ندارند.
- احساسات بیتفاوت: افراد مبتلا به این اختلال از تحسین یا انتقاد نسبت به خود بیتفاوت هستند و نسبت به وقایع عاطفی هیچگونه واکنش عاطفی نشان نمیدهند.
- علاقه کم به تجربیات جنسی: بسیاری از افرادی که از این اختلال رنج میبرند، نسبت به فعالیتهای جنسی بیعلاقه یا سرد هستند.
- تمایل به انجام فعالیتهای انفرادی: افراد مبتلا از انجام فعالیتهای اجتماعی و جمعی پرهیز کرده و ترجیح میدهند بهتنهایی کارهایشان را انجام دهند.
این علائم میتوانند منجر به مشکلات جدی در روابط اجتماعی، خانوادگی و شغلی شوند و در صورت عدم درمان، تأثیرات منفی بر کیفیت زندگی فرد خواهند گذاشت.
تفاوت اختلال شخصیت اسکیزوئید با اسکیزوفرنی
| مشخصه | اختلال شخصیت اسکیزوئید | اسکیزوفرنی |
|---|---|---|
| تعریف | یک اختلال شخصیت با الگوی پایدارِ انزوا و عدم علاقه به روابط اجتماعی | یک اختلال روانپریشی شدید با علائمی مانند توهم، هذیان و از دست دادن ارتباط با واقعیت |
| علائم اصلی | انزوا، محدودیت در بیان احساسات، عدم علاقه به روابط نزدیک | توهم، هذیان، تفکر آشفته، رفتارهای نامنظم، علائم منفی مانند بی احساسی |
| ارتباط با واقعیت | فرد واقعیت را از دست نمیدهد و توهم یا هذیان ندارد | فرد ممکن است ارتباط خود را با واقعیت از دست بدهد و دچار توهم یا هذیان شود |
| تأثیر بر عملکرد | معمولاً عملکرد روزمره حفظ میشود، اما روابط اجتماعی محدود است | عملکرد روزمره به شدت تحت تأثیر قرار میگیرد و ممکن است نیاز به حمایت جدی داشته باشد |
| درمان | رواندرمانی و حمایت برای بهبود روابط اجتماعی و کیفیت زندگی | ترکیبی از داروهای ضد روانپریشی، رواندرمانی و حمایتهای اجتماعی برای مدیریت علائم |
| شروع بیماری | معمولاً در اوایل بزرگسالی شروع میشود و الگوی پایدار دارد | اغلب در اواخر نوجوانی یا اوایل بزرگسالی شروع میشود و ممکن است به صورت دورههای عودکننده باشد |
تفاوت اختلال شخصیت اسکیزوئید و اوتیسم
| ویژگی | اختلال شخصیت اسکیزوئید | اوتیسم (اختلال طیف اوتیسم) |
|---|---|---|
| تعریف | اختلال شخصیتی با گرایش به انزوا و بیعلاقگی به روابط اجتماعی | اختلال عصبی-رشدی با مشکلات در ارتباطات و رفتارهای تکراری |
| علائم اصلی | بیعلاقگی به روابط نزدیک، محدودیت در بیان احساسات | مشکلات در تعاملات اجتماعی، علایق محدود و رفتارهای تکراری |
| شروع | معمولاً در بزرگسالی ظاهر میشود | از کودکی قابل تشخیص است |
| درمان | رواندرمانی و حمایت اجتماعی | آموزش مهارتها، رفتاردرمانی و حمایت آموزشی |
تفاوت اختلال شخصیت اسکیزوئید و شخصیت ضد اجتماعی
اختلال شخصیت ضد اجتماعی و اختلال شخصیت اسکیزوئید هر دو از اختلالات شخصیتی هستند، اما رفتارهای آنها کاملاً متفاوت است. افراد مبتلا به اختلال شخصیت ضد اجتماعی تمایل به نقض قوانین اجتماعی و حقوق دیگران دارند و ممکن است در روابط اجتماعی و حرفهای خود به دیگران آسیب بزنند. این افراد معمولاً فاقد احساسات گناه یا پشیمانی هستند و تمایل به فریب دادن یا سوءاستفاده از دیگران دارند.
در حالی که افراد مبتلا به اختلال شخصیت اسکیزوئید از روابط اجتماعی اجتناب میکنند، آنها تمایل به آسیب زدن به دیگران ندارند و در بسیاری از موارد بهسادگی از دیگران دوری میکنند، بدون آنکه قصد آسیبرساندن به آنها داشته باشند.
علت به وجود آمدن اختلال اسکیزوئید
علت دقیق ایجاد این اختلال هنوز بهطور کامل شناخته نشده است، اما عوامل مختلفی میتوانند در بروز این اختلال نقش داشته باشند. برخی از عواملی که ممکن است در ایجاد این اختلال موثر باشند، عبارتند از:
- ژنتیک: تحقیقات نشان داده است که ممکن است در خانوادههایی که سابقهی مشکلات روانی دارند، بیشتر دیده شود.
- محیط خانوادگی: افراد مبتلا معمولاً در دوران کودکی یا نوجوانی تجربههایی از بیتوجهی عاطفی یا مشکلات خانوادگی داشتهاند.
- تجربیات اجتماعی و فرهنگی: محیط اجتماعی و فرهنگی فرد نیز میتواند در شکلگیری اختلال شخصیت اسکیزوئید موثر باشد.
اختلال شخصیت اسکیزوئید: از انزوا تا پذیرش خود
عوارض اختلال شخصیت اسکیزوئید
اختلال شخصیت اسکیزوئید میتواند عوارض مختلفی به دنبال داشته باشد که در بسیاری از موارد کیفیت زندگی فرد را بهشدت تحت تاثیر قرار میدهد. برخی از عوارض این اختلال عبارتند از:
- افسردگی و اضطراب: افراد مبتلا به اختلال شخصیت اسکیزوئید ممکن است به دلیل انزوا و بیعلاقگی به روابط اجتماعی، به افسردگی یا اضطراب دچار شوند.
- مشکلات شغلی: این اختلال میتواند باعث مشکلاتی در محیط کار و شغلی فرد شود، زیرا افراد مبتلا به این اختلال تمایلی به برقراری ارتباطات اجتماعی و همکاری با دیگران ندارند.
- انزوای اجتماعی: در صورتی که اختلال شخصیت اسکیزوئید درمان نشود، میتواند منجر به انزوا و تنهایی شدید شود.
درمان اختلال شخصیت اسکیزوئید
درمان اختلال شخصیت اسکیزوئید معمولاً بهوسیلهی روان درمانی و در برخی موارد دارو درمانی انجام میشود. رواندرمانی معمولاً به صورت فردی انجام میشود و هدف آن کمک به فرد برای بهبود تواناییهای اجتماعی و عاطفی است. در مواردی که علائم اضطراب یا افسردگی نیز وجود داشته باشد، دارو درمانی میتواند به بهبود وضعیت بیمار کمک کند.
درمان اختلال شخصیت اسکیزوئید معمولاً زمانبر است و نیازمند صبر و همکاری بیمار است. یکی از چالشهای اصلی در درمان این اختلال، مقاومت فرد در برابر برقراری ارتباطات اجتماعی است.

سخن پایانی
اختلال شخصیت اسکیزوئید یکی از اختلالات روانی شایع است که میتواند بر کیفیت زندگی فرد تاثیر منفی بگذارد. افرادی که به این اختلال مبتلا هستند، اغلب از روابط اجتماعی و عاطفی اجتناب میکنند و تمایل به انزوا دارند. تشخیص دقیق و درمان بهموقع میتواند به فرد کمک کند تا بهتر با این اختلال کنار بیاید و کیفیت زندگی خود را بهبود بخشد. اگر شما یا کسی که میشناسید از علائم این اختلال رنج میبرید، بهتر است به متخصص روانشناسی یا روانپزشکی مراجعه کنید تا درمانهای مناسب دریافت کنید.
در صورتی که نیاز به کمک تخصصی برای مدیریت علائم یا بهبود کیفیت زندگی خود دارید، مراجعه به یک روانشناس در رشت میتواند گام مؤثری در مسیر درمان و رشد فردی شما باشد.