اختلال ارگاسم ( آنورگاسمی ) چیست؟
ارگاسم یکی از مهمترین و طبیعیترین بخشهای تجربه جنسی انسان است که بهعنوان اوج لذت جنسی شناخته میشود. این فرآیند در بدن بهویژه در اندامهای تناسلی، شامل انقباضات عضلانی غیرارادی و آزادسازی احساسات خوشایند است. با این حال، بسیاری از افراد، چه در مردان و چه در زنان، ممکن است با مشکلاتی در رسیدن به ارگاسم مواجه شوند که منجر به اختلال در این فرآیند طبیعی میشود. یکی از رایجترین این اختلالات، آنورگاسمی است که به ناتوانی در رسیدن به اوج لذت جنسی گفته میشود. در این مقاله، به بررسی آن، علل، علائم و روشهای درمان آن خواهیم پرداخت.

اختلال ارگاسم یا آنورگاسمی چیست؟
اختلال ارگاسم، به ناتوانی در رسیدن به ارگاسم در مواقعی که تحریک جنسی کافی وجود دارد، اطلاق میشود. این اختلال ممکن است بهطور موقت یا دائمی در فرد ایجاد شود و میتواند تاثیرات منفی زیادی بر زندگی جنسی فرد و رابطه جنسی او با شریک زندگیاش داشته باشد. این اختلال میتواند در افراد مختلف با درجات مختلفی از شدت بروز کند و در شرایط مختلف روانی و جسمی بروز یابد.
اختلال ارگاسم میتواند بهطور خاص بر زنان یا مردان تأثیر بگذارد و ممکن است همراه با دیگر مشکلات جنسی مانند درد در حین مقاربت یا مشکلات روانی مثل اضطراب و افسردگی باشد. اختلال در ارگاسم میتواند بر اثر عواملجسمی، روانی یا ترکیبی از هر دو به وجود آید و نیازمند شناسایی دقیق علل برای درمان مؤثر است.
آنورگاسمی در مردان به چه صورت است؟
در مردان، اختلال در ارگاسم معمولاً به ناتوانی در رسیدن به ارگاسم یا انزال، علیرغم وجود تحریک جنسی، اطلاق میشود. این اختلال میتواند در اثر عوامل مختلفی مانند اضطراب، استرس، مشکلات روانی یا استفاده از داروها به وجود آید. یکی از رایجترین مشکلات در مردان، اختلالات مربوط به انزال زودرس یا تاخیر در انزال است که میتواند با آنورگاسمی ترکیب شود.
علل جسمی مانند مشکلات هورمونی یا آسیبهای عصبی نیز میتوانند به این اختلال منجر شوند. بهعنوان مثال، دیابت یا آسیبهای نخاعی میتوانند باعث اختلال در عملکرد جنسی و بروز اختلال در ارگاسم در مردان شوند. همچنین، داروهای ضد افسردگی، بهویژه مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs)، میتوانند در برخی موارد باعث اختلال در ارگاسم شوند.
آنورگاسمی در زنان به چه صورت است؟
اختلال در ارگاسم در زنان معمولاً به معنای ناتوانی در رسیدن به ارگاسم در شرایط مختلف است، حتی زمانی که بهطور کامل از نظر جسمی و ذهنی تحریک شدهاند. این اختلال میتواند در اثر عوامل جسمی، روانی یا ترکیبی از هر دو رخ دهد. بسیاری از زنان ممکن است در طی تجربه جنسی خود به ارگاسم نرسند، حتی اگر تحریک جنسی بهطور کامل انجام شود.
از جمله علل رایج اختلال در ارگاسم در زنان میتوان به مشکلات روانی مانند اضطراب، افسردگی، فشارهای اجتماعی و فرهنگی، و همچنین مشکلات فیزیکی مانند کمبود تحریک کلیتوریس، مشکلات هورمونی، یا آسیبهای عصبی اشاره کرد. در برخی از موارد، اختلالات ارتباطی و مشکلات زناشویی نیز میتوانند عامل ایجاد آنورگاسمی در زنان باشند.
آنورگاسمی در زنان و مردان: تفاوتها و شباهتها
دلایل ایجاد آنورگاسمی
آنورگاسمی میتواند به دلایل مختلف جسمی و روانی به وجود آید. این دلایل میتوانند بهطور مجزا یا ترکیبی باعث اختلال در رسیدن به ارگاسم شوند:
عوامل جسمی: بیماریهایی مانند دیابت، مشکلات هورمونی، آسیبهای عصبی و اختلالات فیزیکی دستگاه تناسلی میتوانند مانع از رسیدن به ارگاسم شوند.
عوامل روانی: استرس، اضطراب، افسردگی و احساسات منفی در مورد بدن یا رابطه جنسی میتوانند باعث کاهش یا قطع ارگاسم شوند.
عوامل ارتباطی: مشکلات زناشویی و عدم برقراری ارتباط مناسب بین شرکا میتواند عاملی برای ایجاد آنورگاسمی باشد.
استفاده از دارو: برخی داروها مانند داروهای ضد افسردگی، داروهای فشار خون و مسکنها میتوانند بهطور مستقیم بر توانایی فرد در رسیدن به ارگاسم تأثیر بگذارند.
علائم آنورگاسمی
علائم آنورگاسمی معمولاً شامل ناتوانی در رسیدن به ارگاسم است. این ناتوانی ممکن است دائمی یا موقتی باشد و ممکن است در مواقعی رخ دهد که فرد کاملاً از نظر جسمی و ذهنی تحریک شده باشد. برخی از زنان و مردان ممکن است در مقایسه با گذشته، ارگاسمهایی نادرتر یا ضعیفتر تجربه کنند، حتی اگر تحریک جنسی کافی وجود داشته باشد.
از دیگر علائم آنورگاسمی میتوان به کاهش لذت جنسی، احساس نارضایتی در رابطه جنسی و اضطراب جنسی اشاره کرد. این علائم ممکن است منجر به کاهش اعتماد به نفس جنسی و مشکلاتی در روابط زناشویی شوند.

درمان آنورگاسمی
درمان آنورگاسمی بستگی به علت زمینهای آن دارد. درمانها میتوانند شامل روشهای جسمی، روانی و دارویی باشند. در بسیاری از موارد، درمان شناختی-رفتاری و مشاوره جنسی میتواند به فرد کمک کند تا با مشکلات روانی و ارتباطی خود مقابله کند.
برخی از روشهای درمانی عبارتند از:
درمان شناختی-رفتاری: این درمان به فرد کمک میکند تا نگرشها و تفکرات منفی خود را در مورد ارگاسم تغییر دهد.
آموزش جنسی: آموزش نحوه تحریک بدن و آشنایی با تمایلات جنسی خود و شریک زندگی میتواند به رفع آنورگاسمی کمک کند.
درمانهای دارویی: در برخی موارد، داروهای هورمونی یا داروهای خاص برای درمان مشکلات فیزیکی و روانی استفاده میشوند.
درمانهای فیزیکی: تمرینات کگل، تزریق PRP یا لیزر درمانی ممکن است برای بهبود وضعیت جنسی و تحریک ارگاسم در برخی افراد مفید باشد.
نکته پایانی
آنورگاسمی یکی از مشکلات رایج جنسی است که میتواند بر زندگی جنسی فرد و روابط او تأثیرگذار باشد. با این حال، این اختلال قابل درمان است و از آنجایی که علل مختلفی دارد، نیازمند درمان متناسب با هر فرد است. افرادی که با این مشکل مواجه هستند باید به متخصصین جنسی یا روانشناسی مراجعه کنند تا از مشاوره و درمانهای مناسب بهرهمند شوند. برقراری ارتباط مناسب با شریک زندگی و درک متقابل نیز میتواند نقش مهمی در رفع آنورگاسمی و بهبود روابط جنسی ایفا کند.
افرادی که با مشکل آنورگاسمی مواجه هستند و نیاز به راهنمایی و درمان تخصصی دارند، میتوانند با مراجعه به روانشناس در رشت از مشاوره حرفهای و روشهای درمانی مناسب بهرهمند شوند.